Βράβευση Franz West

Η βράβευση του Franz West στην 54η Μπιενάλε της Βενετίας (2011) για το σύνολο του έργου του.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ FRANZ WEST- Ο ΒΙΕΝΝΕΖΟΣ ΦΙΛΟΣ

Φωτογραφίες από τα εγκαίνια της έκθεσης του Franz West - Ο Βιεννέζος Φίλος.  

Σας ευχαριστούμε όλους που ήρθατε, ήταν μια πολύ ωραία βραδιά.

Περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να βρείτε στη σελίδα μας στο Facebok.

 

FRANZ WEST - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ/PRESS RELEASE

(Scroll down for English)
Έκθεση

FRANZ WEST: Ο Βιεννέζος Φίλος

Franz West και Herbert Brandl, Mike Kelley, Martin Kippenberger, Peter Kogler, Mariella Simoni, Octavian Trauttmansdorff, Otto Zitko,

Heimo Zobernig

Επιμέλεια Έκθεσης : Ντένης Ζαχαρόπουλος

Διάρκεια : 8 Φεβρουαρίου – 5 Μαΐου 2013

Εγκαίνια : Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013, 20:00

Το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά – Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει την έκθεση Franz West: Ο Βιεννέζος Φίλος - Franz West και Herbert Brandl, Mike Kelley, Martin Kippenberger, Peter Kogler, Mariella Simoni, Octavian Trauttmansdorff, Otto Zitko, Heimo Zobernig την οποία επιμελήθηκε ο Ντένης Ζαχαρόπουλος. Η έκθεση είναι μια παραγωγή του Μουσείου Άλεξ Μυλωνά - ΜΜΣΤ σε συνεργασία με το Institute for Contemporary Art and Thought ITYS, θα εγκαινιαστεί την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου, στις 20:00 και θα διαρκέσει έως και τις 5 Μαΐου 2013.

Για πάνω από τριάντα χρόνια η παρουσία του Franz West (1947-2012), ενός από τους ιδιαίτερα σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής μας στη Βιέννη, επιτρέπει σε πολλούς νεότερους καλλιτέχνες, αλλά και σε σημαντικούς κριτικούς και επιμελητές από άλλες χώρες, να συναντηθούν και να αναπτύξουν κοινή πορεία μέσα από τα έργα τους, τις εκθέσεις, τους θεσμούς, τις διαδρομές, τα γεγονότα.

Ο Ντένης Ζαχαρόπουλος, σε συνεργασία με το ίδρυμα ITYS, αποτίει ένα φόρο τιμής στο σημαντικό αυτό δημιουργό: μαζί του συνεργάζεται από τα πρώτα χρόνια του 1980, παρουσιάζοντας μια σειρά από έργα καλλιτεχνών φίλων και συνοδοιπόρων του, που καλύπτουν όλη αυτή την περίοδο και όπου οι φιλίες και τα έργα εμψυχώνουν τις γλώσσες και τα ιδιώματα της εποχής. Στην έκθεση παρουσιάζονται επίσης αρκετά από τα περίφημα βίντεο που προέκυψαν από τη συνεργασία του Franz West με τον Bernard Riff.

Όπως αναφέρει ο επιμελητής της έκθεσης Ντένης Ζαχαρόπουλος για το έργο του West:

Για πάρα πολλά χρόνια το ανθρώπινο σώμα θεωρείτο ως το περίβλημα της  ψυχής. Έπρεπε να περιμένουμε πολλούς αιώνες για ν' ανοιχτεί το περίβλημα αυτό, να μπορέσει να εξεταστεί το περιεχόμενο του, να μελετηθεί, ν' απομνημονευτεί. Έκτοτε το σώμα υπέστη πολλές μεταμορφώσεις. Εννοήθηκε άλλοτε σαν εργαλειοθήκη, άλλοτε σαν συλλογή οργάνων, άλλοτε σαν σύνολο λειτουργιών. Το περίβλημα αυτό ανοίχτηκε κι έδωσε τη θέση του σε ένα κουτί, σε μια μηχανή, σ' ένα κατάστιχο, σ' ένα δίκτυο.

ΕΓΚΑΙΝIΑ ΕΚΘΕΣΗΣ FRANZ WEST: Ο ΒΙΕΝΝΕΖΟΣ ΦΙΛΟΣ

Το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά – ΜΜΣΤ παρουσιάζει την έκθεση Franz West: Ο Βιεννέζος Φίλος - Franz West και Herbert Brandl, Mike Kelley, Martin Kippenberger, Peter Kogler, Mariella Simoni, Octavian Trauttmansdorff, Otto Zitko, Heimo Zobernig την οποία επιμελήθηκε ο Ντένης Ζαχαρόπουλος. Εγκαίνια Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου, στις 20:00. Σας περιμένουμε!

"1.330 γραμμάρια φαιάς ουσίας"

Η Λυδία Δαμπασίνα και η έκθεση Party's Over-Starts Over στην κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=337354

Της ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΙΟΥ eirini@kontogeorgiou.gr

Την ερχόμενη Κυριακή πέφτει η αυλαία του φετινού Athens Photo Festival. Η πρόσκληση είναι για το Μουσείο Αλεξ Μυλωνά - Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στις 12 το μεσημέρι, οπότε θα κλείσει η έκθεση «Το γλέντι τελείωσε - Το γλέντι ξαναρχίζει», της Λυδίας Δαμπασίνα. Θα μας περιμένουν εκεί για συζήτηση ο ιστορικός Τέχνης Χριστόφορος Μαρίνος και ο ψυχαναλυτής Στέλιος Στυλιανίδης.

Εργα της Λ. Δαμπασίνα. Δίπλα: «Η Pina Bausch πέθανε». Δεξιά: «Η οικονομία ακέφαλο τέρας. Πώς να βρούμε κάτι που δεν είναι εδώ, πώς να καταγράψουμε το αόρατο»Αν αναρωτιέστε για την παρουσία του δεύτερου, σκεφτείτε ότι η φωτογράφος διαπραγματεύεται το λεγόμενο «πάρτι των αγορών» υπό την ιδιότητα της καλλιτέχνιδας και της ψυχολόγου.

Επιβλητικές, άρτιας τεχνικής και λιτά σκηνοθετημένες φωτογραφίες σε μέγεθος 1,70χ1,25 εκ. δεσπόζουν, αν και κατά τη γνώμη μου ασφυκτιούν στο συγκεκριμένο χώρο. Μια φράση παρμένη από τον Τύπο, τυπωμένη στο κάτω μέρος και με αναφορά στην εφημερίδα από την οποία προέρχεται, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε εικόνας. Κοινό στοιχείο όλων των φωτογραφιών, η μετωπική λήψη, το σημείο φωτισμού, ο ουδέτερος χώρος και σχεδόν πάντα το εντυπωσιακό ξύλινο τραπέζι. Πάνω σε αυτό στήνεται το «γλέντι» εικόνας και λόγου στο οποίο μας ξεναγεί η καλλιτέχνις. Π.χ. πάνω από τη φράση «Η οικονομία ακέφαλο τέρας. Πώς να βρούμε κάτι που δεν είναι εδώ, πώς να καταγράψουμε το αόρατο» υπάρχει το τραπέζι με ένα σώμα χωρίς κεφάλι. «Ολοι οι δρόμοι είναι κλεισμένοι» και στο τραπέζι μια προσεκτικά διπλωμένη ελληνική σημαία. «Ουκ επ' άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος» και στο τραπέζι ένα καρβέλι ψωμί. «Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει, ολοένα ταξιδεύει κι αν ορώμεν ανθούν πέλαγος Αιγαίον νεκροίς»: μαχαίρι καρφωμένο στο κόκαλο. «1.330 γραμμάρια φαιάς ουσίας που συνοψίζουν την ιστορία της ανθρωπότητας, τα πάθη και τις αμφιβολίες της»: υπολείμματα ανθρώπινου εγκεφάλου. Πρόκειται για μια ρυθμική, σουρεαλιστική αφήγηση, που συντίθεται από σπαράγματα εντυπώσεων και προβληματισμών αναδυόμενα από νεκρές φύσεις και αρχετυπικά σύμβολα. Ενα ποιητικό σύμπαν, του οποίου η πρώτη ανάγνωση αφορά την παρούσα οικονομική κρίση, επιχειρεί ωστόσο διαχρονικές αναφορές τόσο στην εικονολογική όσο και στην εννοιολογική του διάσταση. «Παίρνω αυτά τα κομμάτια, συγκεντρώνω κάποιες αξίες. Η μνήμη είναι γραπτή και οπτική. Η Μελαγχολία είναι διάχυτη, διαβρώνει τους τοίχους, τα βλέμματα, τα αντικείμενα, όλα μπαίνουν σε απόσταση».

Το περιβάλλον συμπληρώνουν δύο έργα στο χώρο κι ένα βίντεο μικρής διάρκειας: Εγκέφαλος από πολυεστέρα ανασαίνει σε γυάλα με νερό. Παλιά ζυγαριά ισορροπεί, με τοποθετημένες στους δύο δίσκους της τις ίδιες ποσότητες λαμπερού βυζαντινού μπλε και πράσινου σε σκόνη (κάθε ομοιότητα με το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν είναι τυχαία). Στο ασπρόμαυρο βίντεο ο συγγραφέας Νικόλας Φαράκλας επαναλαμβάνει: «Θα πρέπει να ομολογήσω, δεν το πολυ-λέω, ότι αυτό που επιθυμώ είναι να τον δω αυτόν τον πολιτισμό ξυραφισμένο από πάνω μέχρι κάτω [...]».

Το «γλέντι» αυτής της δουλειάς για τη Δαμπασίνα άρχισε το 2008, με την κατάρρευση της Lehman Brothers. Ηλπιζε ότι θα μέναμε στο «The party is over». Δυστυχώς, «it starts over»: «Μέσα στους αριθμούς ανακαλύπτεις την απίστευτη πραγματικότητα: Οι μισθοί ενός έτους ακριβοπληρωμένου στελέχους του χρηματοπιστωτικού τομέα επαρκούν για να ζήσει ένας φτωχός πολίτης για εκατοντάδες χρόνια», υπολογίζει. Τις βαθύτερες, δομικές διαστάσεις και τις εκφάνσεις αυτού του παραλογισμού αναζητά και με τις δύο ιδιότητές της. Τις αποδίδει συνδυάζοντας Λόγο και Τέχνη. Στοχεύει στο συναίσθημα ή στο λογικό του θεατή; «Μ' ενδιαφέρει να προκαλέσω τη συγκίνηση μέσω της απόστασης. Με ελευθερία κι όχι με συναισθηματικό εκβιασμό» (Πλατεία Αγίων Ασωμάτων 5, Αθήνα, τηλ. 210-3215717, mam@mmca-mam.gr).

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ BEST OF 2012

Το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά με την έκθεση της Ελένης Καμμά ¨P like Politics, P like Parrots" στα εικαστικά Best Of του 2012!

http://www.athinorama.gr/arts/newsroom/?edtid=22722

Τα δικά μας εικαστικά best of του 2012

Από την αριστουργηματική  lecture performance των Joana Hadjithomas and Khalil Joreige «Aida, Save Me» (φωτό) ως την ομιλία του Okwui Enwezor, το φεστιβάλ «Meeting Points 6» στη Στέγη ήταν μια από τις σπάνιες ευκαιρίες να δούμε επίκαιρες και επί της ουσίας παρεμβάσεις από κορυφαίους δημιουργούς. 
* Το συνέδριο «Μεταπολίτευση: Από τη μετάβαση στη δημοκρατία στην οικονομική κρίση;» που διοργάνωσε το historein στο Γκαίτε έθεσε σημαντικά θέματα που άπτονται τις σύγχρονης πολιτιστικής ταυτότητας της Ελλάδας και θα έπρεπε να αφορούν περισσότερο την τοπική σκηνή.  
* Η πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του Δημήτρη Αντωνίου "Το Τάμα του Έθνους στην Πολεοδομική Φαντασία'' μας κάνει να περιμένουμε περισσότερα από το νέο project space 3137, που έφερε φρέσκο αέρα στην πόλη.  
* Η «συνάντηση» των Liz Deschenes/Charlotte Posenenske στη Melas Papadopoulos προκάλεσε ερωτήματα ως προς το τι αναζητάμε όταν ξανανακαλύπτουμε καλλιτέχνες από το παρελθόν και μας θύμισε άλλες εποχές που βλέπαμε σταθερά ενδιαφέροντες ξένους καλλιτέχνες στις γκαλερί της πόλης.
* Ο "Μαγικός Κύκλος" στη Loraini Alimantiri/gazonrouge αν μη τι άλλο προκάλεσε ενδιαφέρουσες συζητήσεις για τον τρόπο που ξαναβλέπουμε πτυχές της αισθητικής του παρελθόντος αποσπασμένες από το αρχικό πλαίσιό τους .  
* Η έκθεση της Ελένης Καμά στο Μουσείο Άλεξ Μυλωνά  και της Τούλας Πλουμή στην CAN Gallery ήταν οι πιο ενδιαφέρουσες ατομικές Ελλήνων καλλιτεχνών.  
* Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων και οι Πριγκίπισσες της Μεσογείου είναι ιδανικά δείγματα εμπνευσμένων αρχαιολογικών εκθέσεων που θα μπορούσαν να «εξαχθούν» και σε σημαντικά διεθνή μουσεία. 
*Το Souzy Tros σε μια λιλιπούτεια αυλή στον Ελαιώνα μας χάρισε μερικές στιγμές χαλαρών συνευρέσεων που λείπουν από την εικαστική σκηνή της πόλης σε ένα από τα λίγα projects που "παίζουν" δημιουργικά με το σήμερα.