Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Εγκατάσταση νέων γλυπτών στη ταράτσα του μουσείου, από τους: Μαρκ Χατζηπατέρας, Cris Gianakos, Άλεξ Μυλωνά


Ταυτόχρονα με την έκθεση ex-pats το μουσείο παρουσιάζει μια εγκατάσταση τριών γλυπτών που έρχονται σε συνομιλία με το περιβάλλον ιστορικό αρχαιολογικό κέντρο της Αθήνας. Τα εγκαίνια της εγκατάστασης των τριών γλυπών έργων στη ταράτσα του μουσείου θα γίνουν την Παρασκευή, 5 Μαίου, 20:00, παράλληλα με τα εγκαίνια της έκθεσης  ex-pats. Τα έργα Sham (Συρία) του Μάρκου Χατζηπατέρα και Omega του Cris Gianakos, φιλοξενούνται σε μακροχρόνιο δανεισμό, ενώ τα δύο έργα της Άλεξ Μυλωνά Κούρος και Κόρη μεταφέρονται από τους εσωτερικούς εκθεσιακούς χώρους σε μόνιμη εγκατάσταση στη ταράτσα.

Προγραμματίζεται για τον Ιούνιο μια ειδική βραδιά στη ταράτσα παρουσία των καλλιτεχνών και προς τιμήν του Cris Gianakos που αδυνατεί να παρευρεθεί στα εγκαίνια. Εν καιρώ θα γίνει ειδική ανακοίνωση για την εκδήλωση αυτή.

Ο Cris Gianakos αναφέρει για το έργο του: «Το OMEGA είναι ένα αντικείμενο που προσομοιάζει ένα stealth, και μοιάζει να έχει προσγειωθεί σαν αρπακτικό από άλλο πλανήτη στη ταράτσα του Μουσείου Άλεξ Μυλωνά. Επίσης θυμίζει τα κατασκοπικά αεροπλάνα της ψυχροπολεμικής περιόδου, που είναι ανά πάσα στιγμή αναμενόμενα και στη σημερινή εποχή και που, τελικά, εκπέμπουν μια δυσοίωνη μυστηριώδη αύρα. Κινούμενος γύρω από το Omega, αντιλαμβανεσαι ότι οι κομψές επίπεδες φόρμες του αποπνέουν ειρήνη και καλοσύνη, κρύβοντας καταλυτικές αλλαγές που ξεδιπλώνονται από κάθε γωνία, αποκαλύπτοντας έτσι τη διαχρονικότητά του. Το φινίρισμα του χάλυβα απωθεί, αλλά και προσελκύει. Όσο για την επόμενη κίνηση, αυτή παραμένει άγνωστη.»


Γράφει σχετικά με το έργο του ο Μαρκ Χατζηπατέρας: «SHAM είναι η ονομασία στα αραβικά για την περιοχή του Λεβάντε, τη σημερινή Συρία, επίσης ‘Sham’ στα αγγλικά σημαινει απάτη, προσποίηση, κοροϊδία.
Ο Δυτικός Κόσμος, ισχυρίζεται ότι διαφυλάττει τη δημοκρατία, την ελευθερία και τα ανθώπινα δικαιώματα. Με αυτό το πρόσχημα, παρεμβαίνει και ανατρέπει καθεστώτα. Η στάση της ομως απέναντι στον πόλεμο στη Συρία φανερώνει ότι οι ισχυρισμοι αυτοι της Δυσης είναι μια κοροϊδία εφ οσον δεν έχει κανει τίποτα ουσιαστικό για να βοηθήσει τους ανθρώπους της Συρίας και να αποτρέψει την ανθρωπιστική αυτή τραγωδία.  Στο SHAM βλεπουμε μια Σύρια μητέρα που κρατάει το νεκρό αγόρι της και κοιτάει τον Παρθενώνα, το λίκνο του Δυτικού Πολιτισμού και της ελευθερίας, και αναρωτιέται πού είναι αυτός ο «θαυμάσιος» Δυτικός πολιτισμός και τί έχουν γίνει όλες εκείνες οι αξίες που πρεσβεύει.»

Γράφει η Claudette Labrosse για το έργο της Άλεξ Μυλωνά: «Κλείνω τον κύκλο» - ΚΟΥΡΟΣ και ΚΟΡΗ (1998). Κοιτάζοντας πίσω, στα χρόνια που πέρασαν, στις ώρες ακάματης εργασίας, στις εμπειρίες, στις ιδέες που μπόρεσε να εξελίξει, θεωρεί αυτή την αναζήτηση και τις διάφορες στιγμές της ως ένα πλήρες, αυτόνομο έργο, το οποίο πρέπει να περατωθεί, και αυτή η περάτωση μοιάζει να οδηγεί στο ξεκίνημα. Όμως, η εικόνα του κύκλου που κλείνει σίγουρα, δεν εκφράζει μία επιστροφή στο σημείο εκκίνησης σαν να μην έχει συμβεί τίποτα ενδιάμεσα. Σε τούτο τον κύκλο εμπερικλείεται όλη η προσπάθεια, η οποία κατά κάποιο τρόπο συνοψίζεται στα δύο αυτά έργα, όπου συνδυάζονται με άνεση η αισθησιακή πλαστικότητα της αναπαραστατικής απόδοσης και η γεωμετρική πνευματικότητα – το παλιό και το καινούργιο συνυπάρχουν με ελευθερία.»


Βιογραφικά στοιχεία

Cris Gianakos
Είναι ελληνο-αμερικανός γλύπτης. Η αρχιτεκτονική και οι αρχαιολογικοί χώροι, ο κονστρουκτιβισμός και το Bauhaus, αποτυπώνονται στο όραμα και τη δουλειά του. Από τη δεκαετία του ’60 έχει μία σημαντική παρουσία στην αμερικανική avang-garde και τα έργα του βρίσκονται σε πολλές μουσειακές και ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο. Στη δουλειά του χρησιμοποιεί διαφορετικά μέσα, με τα γλυπτά, τα δυσδιάστατα έργα, τα σχέδια, τη ζωγραφική και τις εγκαταστάσεις του να βρίσκονται σε ένα συνεχή διάλογο. Ο Gianakos είναι γνωστός για τις μικρές και μεγαλύτερης κλίμακας ράμπες, γνωστές σαν Rampworks, ως μια πρόταση στη αναζήτηση οργάνωσης της φόρμας στο χώρο, με τη χρήση βιομηχανικών υλικών. Έχει δημιουργήσει πολλές μεγάλης κλίμακας “site-specific” εγκαταστάσεις στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Πρόσφατα παρουσίασε το έργο του σε ατομικές εκθέσεις στη Νέα Υόρκη και τη Στοκχόλμη. Ζει κι εργάζεται μεταξύ Νέας Υόρκης και Ευρώπης.


Μάρκ Χατζηπατέρας
Ο Μάρκ Χατζηπατέρας γεννήθηκε στο Λονδίνο. Σπούδασε στο St.Martins School of Art και στο John Moores.  Από το 1982 έως το 2002 έζησε και εργάστηκε στη Νέα Υόρκη.
Το έργο του κινείται ανάμεσα στη ζωγραφική, την χαρακτική και τη γλυπτική. Έχει κάνει site-specific εγκαταστάσεις και παρεμβάσεις σε γκαλερί και σε δημόσιους χώρους. Το 2000 του ανετέθη από την Υπηρεσία Μεταφορών της Νέας Υόρκης (ΜΤΑ), η διακόσμηση, του   σταθμού 28th Street της γραμμής Broadway με 40 ψηφιδωτές συνθέσεις. Το έργο βραβεύθηκε από το Municipal Arts Society της Νέας Υόρκης ώς Best Public Work for the year 2003. Έχει παρουσιάσει έργα του σε περισσότερες από 30 ατομικές και 100 ομαδικές εκθέσεις. Έργα του υπάρχουν σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές συμπεριλαμβανομένου του Metropolitan Museum of Art της Νεας Υορκης.


Άλεξ Μυλωνά
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920. Σπούδασε γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με καθηγητή τον Μιχάλη Τόμπρο και παρουσίασε τη δουλειά της σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα (Πανελλήνια Έκθεση, 1952, Ζάππειο κ.α.). Συμμετείχε σε πολλές διεθνείς εκθέσεις στο εξωτερικό και εκπροσώπησε την Ελλάδα στη 30η Μπιενάλε της Βενετίας. Το έργο της έχει εκτεθεί στο Salon de la Jeune Sculpture του Παρισιού (1962-63), στη Διεθνή Έκθεση του Μόντρεαλ (1967) και σε πολλές Μπιενάλε (Βρυξέλλες, Μπουένος Άιρες, Βουδαπέστη, Αλεξάνδρεια). Το 1986 η Εθνική Πινακοθήκη παρουσίασε μεγάλη αναδρομική έκθεση για το έργο της.
Ίδρυσε το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά το οποίο λειτουργεί από το 2004 και παρουσιάζει το έργο της, καθώς και περιοδικές εκθέσεις σύγχρονης τέχνης.
Έζησε και εργαστηκε στην Αθήνα και στο Παρίσι περνώντας τα καλοκαίρια της στο σπίτι της στη Σύρο.
http://mouseioalexmylona.blogspot.com/

Έκθεση ex-pats



To Μουσείο Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει την έκθεση ex-pats, σε επιμέλεια Αποστόλη Αρτινού. Πρόκειται για μια εικαστική συνομιλία επάνω στην εμπειρία του εκπατρισμού και της νοσταλγίας μεταξύ της Δέσποινας Μεϊμάρογλου και της Ελένης Μυλωνά.

Η έκθεση θα εγκαινιαστεί
την Παρασκευή 5 Μαΐου, στις 20:00
και θα διαρκέσει μέχρι τις 30 Ιουλίου 2017.

Την έκθεση συνοδεύει δίγλωσσος κατάλογος.

Ο Αποστόλης Αρτινός, επιμελητής της έκθεσης, αναφέρει:
«Ο εκτοπισμένος, ο μετανάστης κι ο πρόσφυγας, ο άπατρις, ο εξόριστος, και άλλοι πολλοί, χαρακτήρες ενός επιδεινούμενου νομαδισμού, μιας εκρίζωσης, μιας περιπλάνησης, μιας καθ’ οδόν ζωής, που γίνεται και ο τόπος, ο αδύνατος τόπος, μιας νοσταλγημένης καταγωγής. Εγκαταλείπουμε, περιπλανιόμαστε, νοσταλγούμε. Κι αυτός ο κύκλος ξανά και ξανά. Ένα ακατανίκητο πένθος, που δεν ησυχάζει. Ο περιπλανώμενος άνθρωπος, ο άνθρωπος της νοσταλγίας, μια ύπαρξη καθηλωμένη στις καταγωγικές της οπτασίες, στο πρωτάκουστο ηχοτοπίο τους. Ηχοτοπίο μιας γλώσσας που μας ανήκει και δεν μας ανήκει. Είναι έτσι ο τόπος, πάντα ο τόπος της καταγωγής, κάτι που φέρουμε εντός μας και δεν έχουμε. Ακόμη και όταν εγκαταβιούμε σ’ αυτόν, κάποιες πτυχές του θα ’χουν για πάντα χαθεί και γι αυτό απείρως νοσταλγηθεί. Ανήκουμε και δεν ανήκουμε. Αυτό το διττό σχήμα της νοσταλγίας που καθιερώνει το ψυχισμό του ανθρώπου στα απωλεσμένα και μόλις ανευρεθέντα του σημεία. Σημεία όλα μιας καταγωγής όπου προστρέχουμε και εντοπίζουμε τα ίχνη της, τα ίχνη μιας μοναδικής μας απώλειας.»

Γράφει σχετικά με το έργο της η Δέσποινα Μεϊμάρογλου:
«Οι λεπτομερείς και μακροσκελείς λίστες των νεκρών και των τραυματιών που εξακολουθούν να εξιστορούν με τον τρόπο τους στα ΜΜΕ το χρονικό των πρόσφατων  οδυνηρών γεγονότων γύρω από τις τρομοκρατικές ενέργειες στην Αίγυπτο, με έκαναν για πολλοστή φορά να κατανοήσω αλλά, οριστικά πλέον, να αποδεχτώ το γεγονός ότι ήρθε η ώρα να ‘αποχαιρετήσω την Αλεξάνδρεια’ όπως τόσο καίρια ανέπτυξε στο ποίημα του ο Αλεξανδρινός Ποιητής. 
       Μια νοσταλγία για τα ανέμελα παιδικά μου χρόνια που άρχισε να με απασχολεί όλο και πιο σοβαρά πριν 21 χρόνια, τότε που αποφάσισα για πρώτη φορά, τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια μετά την αναχώρηση της οικογενείας μου από τον γενέθλιο τόπο να ξαναβρεθώ στην πόλη Μίνια της Άνω Αιγύπτου για να ξαναντικρύσω το πατρικό μου, τον τόπο μου, που ποτέ δεν έπαψε να με συντροφεύει  στα όνειρα μου. Η πολύ σύντομη τότε επίσκεψη μου που διήρκησε μόνο 2,5 ώρες -όσο μια κινηματογραφική ταινία- σε μια πόλη εντελώς αλλαγμένη, συνέχισε να με απασχολεί ώσπου το 2014, μέσω του facebook , απροσδόκητα, έγινα ‘φίλη’ με έναν εξαιρετικό πολύ νεότερο Αιγύπτιο καλλιτέχνη τον Wael A. Sabour που κατά τύχη, δίδασκε στο πανεπιστήμιο της πόλης μου!
Έτσι ξεκίνησε μια πολύ εποικοδομητική φιλία που κατέληξε στην ολοκλήρωση της εξαιρετικής μας συνεργασίας με αποτέλεσμα την πρόσφατη εικαστική μου εγκατάσταση με τίτλο Reconstruction of Paradise.

Είναι το θέμα που κλήθηκα να παρουσιάσω σε έναν πολύ ενδιαφέροντα διάλογο με τη γνωστή, εξαίρετη συνάδελφό μου Ελένη Μυλωνά όπου διαχειριζόμαστε με έναν πολύ προσωπικό τρόπο την μετανάστευση καθώς και τις συχνές μετακινήσεις, τις δικές μας και γενικά των πληθυσμών γύρω μας λόγω των παγκοσμίων ζοφερών γεγονότων.»

Γράφει η Ελένη Μυλωνά:
       «Πρωτοπάτησα το πόδι μου στο Νέο Κόσμο, πριν από 51 χρόνια, χωρίς αποσκευές, ενώ γύρω μου αντηχούσε το Yellow Submarine. Ζούσα την υλοποίηση ενός επίμονου ονείρου χωρίς να το ξέρω. Πίσω μου άφηνα ότι γνώριζα μέχρι τότε με δίψα για το καινούργιο, το διαφορετικό. Λίγους μήνες αργότερα, από υπότροφη φοιτήτρια μεταμορφώθηκα σε πολιτική εξόριστη της Χούντας. Έτσι απέκτησα δυο πατρίδες και ξεκίνησε το συνεχές ξερίζωμα που έγινε και η ρουτίνα της ζωής μου. Η δίψα για άλλες πατρίδες παρέμεινε ακατάπαυστη με εξερευνήσεις στο Αφγανιστάν, την Ινδία και πρόσφατα στην Αφρική.
       Με την άνοδο του Ισλαμισμού, τους πνιγμούς στο Αιγαίο και την είσοδο του αποτρόπαιου Τραμπ στο Λευκό Οίκο ξαναζώ τον βιασμό της Χούντας από όλες τις πλευρές, στον κύβο. Ο σεβασμός, η αξιοκρατία και η Ελευθερία, σφραγίδες της δεύτερής μου πατρίδας που δρούσε σαν βαλβίδα ασφάλειας, καταποντίστηκαν. Η εικαστική μου δουλειά, σημαδεμένη συχνά από τις σπουδές μου στη δημοσιογραφία, παίρνει τώρα μια πιο προσωπική μορφή. Το Ave Maria, έργο που δημιουργήθηκε για την καταργηθείσα από τον Ερτογκάν Μπιενάλε του Çanakkale, μια διεθνή εικαστική συνομιλία που είχε τίτλο «Πατρίδα», έμεινε ορφανό.
      Η φίλη Δέσποινα Μεϊμάρογλου, διακεκριμένη συνάδελφος με διαφορετικές εμπειρίες αλλά με παράλληλο εικαστικό λεξιλόγιο εξιστορεί τη δική της απώλεια στην εγκατάσταση της Reconstruction of Paradise. Η δική μου εγκατάσταση με κέντρο το τρικάναλο-βίντεο Ave Maria θα μπορούσε να έχει τον τίτλο De-constructing Paradise. Η συνεχής παλινδρόμηση ανάμεσα στις δύο μου πατρίδες είχε μέχρι τώρα το θετικό στοιχείο της επανάκτησης. Τις εγκατέλειπα αλλά τις ξανάβρισκα σε μια καινούργια στροφή του αέναου σπιράλ του χρόνου. Σήμερα όλα μοιάζει να ανατρέπονται. Με τον διάλογο αυτό στην έκθεση ex-pats εξετάζουμε η κάθε μια με τον τρόπο της την εμπειρια της χαμένης πατρίδας που σήμερα είναι θέμα υπαρξιακό και οικουμενικό.»

Βιογραφικά στοιχεία

Δέσποινα Μεϊμαρογλου
Γεννήθηκε το 1944 και μεγάλωσε στην Αίγυπτο σε πολυπολιτισμικό περιβάλλον, που συντέλεσε στη διαμόρφωση των προτεραιοτήτων της και ευθύνεται για τις καλλιτεχνικές, αλλά κυρίως ανθρώπινες επιλογές της.
Το 1966 με την ολοκλήρωση των σπουδών στη πόλη Maidstone της Ν. Αγγλίας, Kent Institute of Art and Design (N.D.D.) –ζωγραφική, τυπογραφία, γραφικές τέχνες- και κυρίως λόγω των πολιτικών γεγονότων που λάμβαναν τότε χώρα στην Αίγυπτο, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και ξεκίνησε τη δεκάχρονη θητεία της στην διαφήμιση ως γραφίστας και στη συνέχεια art director.
Από το 1981 ως σήμερα έργα της έχουν παρουσιαστεί σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μεταξύ αυτών και σε δύο Μπιενάλε του 2009: Biennale:2 στη Θεσσαλονίκη και Women's International Biennale / Incheon στη Νότιο Κορέα, σε μουσεία, ιδρύματα και γκαλερί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Παρίσι, Aix-en-Provence, Μιλάνο, Τορόντο, Τσεχία, Ν. Κορέα, Ρωσία, Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας) και επανειλημμένα σε συζητήσεις/παρουσιάσεις για το έργο της και artist's residencies σε πανεπιστήμια, και ιδρύματα, στις ΗΠΑ (Νέα Υόρκη, Ουάσιγκτον, Σικάγο), στο Λονδίνο και στην πόλη Quito στο Εκουαδόρ.
Οι πρακτικές της σήμερα περιλαμβάνουν: φωτογραφία, βίντεο, εγκαταστάσεις μικτών τεχνικών στο χώρο, τυπώματα και ένα σημαντικό αριθμό  artists’-books.
www.meimaroglou.com


Ελένη Μυλωνα
H Ελένη Μυλωνά, γεννήθηκε στην Αθήνα. Με βασικές σπουδές (ΒΑ) στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και μεταπτυχιακό στη δημοσιογραφία από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Ν. Υόρκης (υποτροφία Fulbright και υποτροφία του Πανεπιστημίου Κολούμπια (1967), αργότερα σπούδασε φωτογραφία στο Central London Polytechnic και παρουσίασε την δουλειά της στο Royal Photographic Society. Ταξιδεψε οδικώς από το Λονδινο στο Αφγανιστάν και πίσω το 1971. Επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη ολοκλήρωσε την σειρά Journey Through Ellis Island, με φωτογραφίες μεγάλης κλίμακας που παρουσίασε στο PS1 στη Ν. Υόρκη και στη γκαλερί Ζουμπουλάκη στην Αθήνα. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με την Ιλεάνα Τούντα και σταδιακά επεκτάθηκε από τη φωτογραφία στη γλυπτική, στη γεωμετρική αφαίρεση, στο βίντεο και στα μικτά μέσα. Το 2000 πραγματοποίησε ατομική έκθεση στο Ιδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού στη Νέα Υόρκη με την σειρά μικτών μέσων Quasi Periodic Space. Έχει διδάξει στο Parson's School for Design/The New School στη Νέα Υόρκη και έχει δώσει πολλές διαλέξεις για το έργο της. Έλαβε μέρος στην σημαντική εικαστική επιθεώρηση Ελληνοαμερικανικής Τέχνης Modern Odysseys που οργανώθηκε από το Queens Museum of Art της Νέας Υόρκης, συμμετείχε στην πρώτη Μπιενάλε της Αθήνας Destroy Athens (2007) και στην έκθεση Roaming Images της 3ης Μπιενάλε Θεσσαλονίκης (2011). Το 2014 παρουσίασε ατομική έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς, και στην Gallerie Francoise Heιtsch στο Μοναχο. To 2016 συμετείχε στην εναρκτήρια έκθεση του ΕΜΣΤ Urgent Conversations Athens-Antwerp. Τον Ιούνιο του 2017 συμμετέχει στην έκθεση Canakkale Walk στο Osnabruck της Γερμανίας και τον Ιούλιο στην έκθεση The Artist Knight στο Gaasbeek Castle στο Βέλγιο. Η Ελένη Μυλωνά ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη και στην Αίγινα και συνεχίζει να ταξιδεύει σε νέους προορισμούς.
www.elenimylonasArt.com  

Αποστόλης Αρτινός
Είναι συγγραφέας και επιμελητής εκθέσεων σύγχρονης τέχνης. Γεννήθηκε το 1966. Το 1992 σπουδάζει στην Αθήνα δημοσιογραφία και επικοινωνία. Έχει συνεργαστεί με τις εφημερίδες Καθημερινή, Ελευθεροτυπία και Αυγή δημοσιεύοντας κυρίως κριτικές βιβλίων.
Κυκλοφορούν τα παρακάτω βιβλία του: Βίος ιδεόληπτος (Σμίλη, 1998), Τα γράμματα της Ντόρας (Σμίλη, 2011), Η ετεροτοπία της καλύβας (Σμίλη, 2014), Το συμβάν Lacan (Επέκεινα, 2014), Στην άλλη όχθη της μέρας, (Bibliotheque, 2015), Η φυσική μοναξιά των λέξεων, (Σμίλη, 2017), και έχει επιμεληθεί τον συλλογικό τόμο Η ελάχιστη δομή, (Κριτική 2014).
Έχει επιμεληθεί επίσης τις εκθέσεις: Το αγκάθι της ομορφιάς, ομαδική, (Beton, 2012), Η δι-αφάνεια του σεξ, ομαδική, (The Symptom Projects, 2013), Casa Amalia, ομαδική (The Symptom Projects, 2013), My mother’s silence του Χρήστου Χρυσόπουλου (The Symptom Projects, 2014), Η ελάχιστη δομή, ομαδική, (Ρομάντσο, 2014), Πτυχώνοντας μια πνοή της Λίζης Καλλιγά (The Symptom Projects, 2016), Something Stupid του Μανώλη Μπαμπούση (Ρομάντσο, 2017), Ex-pats, ομαδική, (Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, 2017). Είναι συνδιοργανωτής της πλατφόρμας σύγχρονης τέχνης The symptom projectsΚείμενά του δημοσιεύει και στο προσωπικό του ιστολόγιο Λεξήματα: www.leximata.blogspot.gr

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Anatoly Shuravlev. Future Revisited



ANATOLY SHURAVLEV. FUTURE REVISITED
Μουσείο Άλεξ Μυλωνά - Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης 
5 – 23 Απριλίου 2017
Εγκαίνια: Τετάρτη 5 Απριλίου 2017, 20:00

Ξενάγηση παρουσία του καλλιτέχνη και της επιμελήτριας: Σάββατο 8 Απριλίου 2017, 19:00 (με το εισιτήριο εισόδου)


Η φόρμα, ως αρχετυπικό συστατικό της τέχνης, είναι το βασικό στοιχείο της έκθεσης του Ανατόλι Ζουραβλιόφ (Anatoly Shuravlev) με τίτλο “Future Revisited που παρουσιάζεται στο Μουσείο Άλεξ Μυλωνά - Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στην Αθήνα, 5 - 23 Απριλίου 2017 (εγκαίνια: Τετάρτη 5 Απριλίου 2017, 20:00. Ωράριο λειτουργίας: Τετάρτη-Παρασκευή-Σάββατο: 11:00-19:00, Πέμπτη: 13:00-21:00, Κυριακή: 11:00-16:00, Δευτέρα & Τρίτη: κλειστά). Η έκθεση πραγματοποιείται στο πλάισιο συνεργασίας των δυο μουσείων.
Ο εικαστικός προσεγγίζει τη φόρμα, όπως αυτή αποτυπώνεται στα έργα της ρωσικής πρωτοπορίας από τη συλλογή Κωστάκη του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης –έργα των Καζιμίρ Μαλέβιτς, Ιβάν Κλιούν, Λιουμπόβ Ποπόβα, Μιχαήλ Ματιούσιν κ.ά- προτείνοντας νέο περιεχόμενο. 1000 εικόνες έργων της συλλογής Κωστάκη αλλάζουν κλίμακα, λειτουργούν ως ένα νέο αλφάβητο ή ως φαντασιακό σύστημα που προκύπτει από την αποδόμηση της ίδιας της φόρμας και συνδιαλέγονται με 35 πρωτότυπα έργα της ίδιας συλλογής που φιλοξενούνται επίσης στην έκθεση. Ο Ανατόλι Ζουραβλιόφ δημιουργεί μια απόλυτη εγκατάσταση, έναν υποθετικό ναό για την τέχνη, αποζητώντας την συμμετοχή και κυρίως την εμπειρία από την επαναπροσέγγιση των έργων της ρωσικής πρωτοπορίας και την προβολή τους στο μέλλον.
Το έργο του Ανατόλι Ζουραβλιόφ (γεν. Μόσχα 1963, ζει στο Βερολίνο και τη Μόσχα) περιλαμβάνει φωτογραφία, ζωγραφική, βίντεο και εγκαταστάσεις. Η καλλιτεχνική του πορεία ξεκίνησε από την σχολή της Εννοιολογικής Τέχνης στη Μόσχα. Στα πρώιμα έργα του ο Ζουραβλιόφ εξερευνά τους τρόπους αναπαράστασης και λειτουργίας των ΜΜΕ. Αργότερα ο ίδιος προσεγγίζει με κριτική σκέψη την πολιτική και κοινωνιολογική εξέλιξη σε διάφορους πολιτισμούς, εντοπίζει συγγένειες και σχέσεις ανάμεσα σε αρχαίες παραδόσεις και επαναστατικές καινοτομίες. Έργα του έχουν πρόσφατα παρουσιαστεί στη Μπιενάλε της Βενετίας, στο PS1 MOMA, στη Μπιενάλε του Βερολίνου, στην γκαλερί Whitechapel, στην Istanbul Modern και αλλού.
Επιμέλεια έκθεσης: Μαρία Τσαντσάνογλου,  Διευθύντρια ΚΜΣΤ
Η έκθεση συμπίπτει χρονικά με την documenta 14, Αθήνα-Κάσσελ.

Μουσείο Άλεξ Μυλωνά - Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Πλατεία Αγίων Ασωμάτων 5
Θησείο, Αθήνα 10554
Τηλ. +30 210 3215717 Fax +30 210 3215712

Ωράριο λειτουργίας: Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο: 11:00-19:00, Πέμπτη: 13:00-21:00, Κυριακή: 11:00-16:00, Δευτέρα, Τρίτη: κλειστά


ANATOLY SHURAVLEV - FUTURE REVISITED
Museum Alex Mylona - Macedonian Museum of Contemporary Art, Athens*
Exhibition duration: April 5-23, 2017
Opening: Wednesday, April 5 2017, 20:00
Guiding tour in the presence of the artist and the curator (ticket needed): April 8, 2017, 19:00

The State Museum of Contemporary Art in collaboration with the Museum Alex Mylona – Macedonian Museum of Contemporary Art presents the exhibition Anatoly Shuravlev – Future Revisited at Museum Alex Mylona – MMCA in Athens. The exhibition opens on Friday 5th of April at 20:00 and will run until the 23rd of April (Opening hours: Wednesday, Friday, Saturday: 11:00 – 19:00, Thursday: 13:00 – 21:00, Sunday: 11:00 – 16:00, Monday & Tuesday: closed). It is organized within the framework of collaboration between the two museums.

In his new project Anatoly Shuravlev argues on the subject of the form as a primary component of art. In the Russian avant-garde, form was dominating and could determine the content or bring new meaning to it. Non-objective images didn’t use a given topic as the starting point. They structured the content gradually through combinations of color and line, light and form. Such combinations led to the creation of a new alphabet that radically changed both the vision of art and our view on art.
The artist uses 1000 images of Russian avant-garde artworks from the George Costakis collection by altering their scale and by photographically reproducing them in size 10 x 8 mm. In this way, he calls us to revisit the issue of form with the help of a new alphabet invented by the deconstruction of the formalistic art itself.

Forms are again suspended in a new world and can be studied as if they were letters of a different alphabet or signs for an imaginary system. Eventually Shuravlev revives the value of these works by creating a new space, a total installation, an extra-ordinary Art Temple, which calls for the experience of a future world-view of the Art. A whole collection of paintings and drawings becomes one single artwork, which not only acts as a tribute to the historical avant-garde but also as an invitation to see the historical avant-garde projected in a totally new way.

The installation will also include 35 original works from the Costakis collection with original works by Kazimir Malevich, Ivan Kliun, Liubov’ Popova, Mikhail Matiushin, Solomon Nikritin and others.

The exhibition coincides with Documenta 14, Athens-Kassel.
Curated by Maria Tsantsanoglou, director of the State Museum of Contemporary Art

Anatoly Shuravlev (1963, Moscow, lives in Berlin and Moscow) includes photography, painting, video, and installation. His artistic career took its starting point in the context of Moscow conceptualism. In his earlier works he investigated the different modes of representation and operation of the mass media. Lately Shuravlev critically reflects political and societal development within different cultures. He traces parallels and connections between ancient traditions, revolutionary innovations as well as the globalized contemporary cultures. Recently Shuravlev’s works were shown at Venice Biennale, PS1 MOMA, Berlin Biennale, Whitechapel, Istanbul Modern and elsewhere.

The exhibition takes place at the Museum Alex Mylona – Macedonian Museum of Contemporary Art in Athens, as part of the common exhibitions’ programme between the SMCA and the MMCA.


*Museum Alex Mylona - Macedonian Museum of Contemporary Art
5, Agion Asomaton Square
Thisio, Athens
Tel. +30 210 3215717 Fax +30 210 3215712

Opening days & hours: Wednesday-Friday-Saturday: 11:00-19:00, Thursday: 13:00-21:00, Sunday: 11:00-16:00, Monday-Tuesday: closed