Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2019



Ξεναγήσεις | Guided Tours

Ξεναγήσεις θα πραγματοποιούνται για το κοινό κάθε Σάββατο στις 12:00, με το εισιτήριο εισόδου.

Guided tours for the audience: every Saturday at 12:00, free along with the ticket.

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2019

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2019

Γιάννης Σπυρόπουλος, Ώρα L, 1968, 
Συλλογή Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου

Νέα έκθεση 

‘Χωρίς τίτλο ΙΙ. Ελληνική Μεταπολεμική Αφαίρεση: Τα ηρωικά χρόνια’

29 Μαΐου - 15 Σεπτεμβρίου 2019


Η ιστορία της αφαίρεσης στον ελλαδικό χώρο αποτυπώνεται στη νέα έκθεση-παραγωγή του MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης με τίτλο «Χωρίς τίτλο ΙΙ. Ελληνική Μεταπολεμική Αφαίρεση: Τα ηρωικά χρόνια», που θα παρουσιαστεί στο MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά στην Αθήνα από τις 29 Μαΐου έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2019.
Η έκθεση εστιάζει στα χρόνια της εμφάνισης και βαθμιαίας καθιέρωσης της αφαίρεσης στην ελληνική τέχνη, από τη δεκαετία του 1950 έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1960, περίοδο κατά την οποία πέρασε από πολλά στάδια, γνώρισε την αμφισβήτηση, την πολεμική και την απόρριψη, ενδύθηκε διαφορετικές μορφές, ωστόσο επιβίωσε και στη συνέχεια ανανεώθηκε πολλαπλώς. Μέσα από το έργο 26 ζωγράφων και γλυπτών, εκ των πιο σημαντικών εκπροσώπων της σύγχρονης τέχνης στην χώρα, διαγράφεται η συναρπαστική ιστορία ενός καλλιτεχνικού ρεύματος, με βαθιά τα σημάδια των ανθρώπων που την υπηρέτησαν ή την πολέμησαν. 
Η δημοσίευση του μανιφέστου των «Ακραίων» από την ομώνυμη ομάδα καλλιτεχνών -Αλέκος Κοντόπουλος, Λάζαρος Λαμέρας, Γιάννης Μαλτέζος, Γιάννης Γαΐτης, Δημήτρης Χυτήρης, Καίτη Αντύπα- το φθινόπωρο του 1949, συμπίπτει με το τέλος του Εμφυλίου και παράλληλα σηματοδοτεί την αρχή της διεκδίκησης: της ελεύθερης έκφρασης και αυτονομίας του καλλιτέχνη απέναντι στην επικράτηση της αναπαράστασης ως τρόπου έκφρασης και κυρίαρχης ιδεολογίας. Η προσπάθεια αυτή επιχειρείται από παλαιότερους και νεότερους καλλιτέχνες οι οποίοι αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν το αίτημα της ανανέωσης και του εκσυγχρονισμού της ελληνικής τέχνης, σε αντιπαράθεση προς τις ελληνοκεντρικές αναγνώσεις του μοντερνισμού. 
«Η αφηρημένη ζωγραφική και γλυπτική της πρώτης και δεύτερης μεταπολεμικής δεκαετίας γίνεται ο ουσιαστικός πυρήνας που καθορίζει μια νέα κατεύθυνση στον ελληνικό χώρο», όπως σημειώνουν μεταξύ άλλων στο εισαγωγικό τους κείμενο οι επιμελητές της έκθεσης Θούλη Μισιρλόγλου και Γιάννης Μπόλης. Και συνεχίζουν σχολιάζοντας: «Αυτή δεν αφορά μόνο έναν επανακαθορισμό μορφολογικών και φορμαλιστικών κριτηρίων, δεν διευρύνει απλώς τη διερεύνηση των ορίων της εικαστικής γλώσσας, αλλά έρχεται σε κρίσιμη αντιπαράθεση με την κυρίαρχη αισθητική και ιδεολογία. Για το λόγο αυτό, ξεπερνά τα στενά όρια της ανεικονικότητας και της εικόνας και γίνεται η γέφυρα που οδηγεί σε νέες αναζητήσεις: αυτές που δεν είχαν να κάνουν μόνο με την αυτονόμηση της καλλιτεχνικής πράξης, αλλά και τη σύνδεσή της με την κοινωνία, την πολιτική, την κριτική και τον ανθρωπισμό».
Η έκθεση «Χωρίς τίτλο ΙΙ. Ελληνική Μεταπολεμική Αφαίρεση: Τα ηρωικά χρόνια» στο MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά περιλαμβάνει έργα των συλλογών του ΜΟΜus, αλλά κυρίως δάνεια από σημαντικά ιδρύματα, όπως η Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, η AlphaBank, το Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου, ιδιωτικές συλλογές και αρχειακό υλικό από το Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης–iset. Η έκθεση αποτελεί επίσης τη δεύτερη παραγωγή-αφιέρωμα με θέμα την αφαίρεση από το MOMus, σε συνέχεια της έκθεσης «Χωρίς τίτλο Ι. Ελληνική Μεταπολεμική Αφαίρεση: Επιλογές από τις συλλογές του ΜΟΜus-Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης-Συλλογές Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης» που παρουσιάζεται ήδη στο MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη από τις19 Απριλίου έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2019.
Ξεναγήσεις θα πραγματοποιούνται για το κοινό κάθε Σάββατο στις 12:00, με το εισιτήριο εισόδου.
Συμμετέχοντες καλλιτέχνες:: Αχιλλέας Απέργης, Γιώργος Βακαλό, Γιάννης Γαΐτης, Chryssa(Χρύσα Βαρδέα), Φρόσω Ευθυμιάδη-Μενεγάκη, Γιώργος Ζογγολόπουλος, Βλάσης Κανιάρης, Χρίστος Καράς, Νίκος Κεσσανλής, Αλέκος Κοντόπουλος, Δημήτρης Κοντός, Κώστας Κουλεντιανός, Λάζαρος Λαμέρας,Χρήστος Λεφάκης, Κλέαρχος Λουκόπουλος, Γιάννης Μαλτέζος, Άλεξ ΜυλωνάΚοσμάς ΞενάκηςΧρύσα Ρωμανού, Νίκος Σαχίνης, Γεράσιμος Σκλάβος, Θεόδωρος Στάμος, Γιάννης Σπυρόπουλος, Γιώργος Τούγιας, Κώστας Τσόκλης, Γιάννης ΧαΐνηςΣωσώ Χουτοπούλου-Κονταράτου 

Επιμέλεια έκθεσης: Θούλη Μισιρλόγλου, Προϊστάμενη Τμήματος Συλλογών MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης-Συλλογές Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης & Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Γιάννης Μπόλης, Προϊστάμενος Τμήματος Σύγχρονης Γλυπτικής, MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά

Χορηγός καταλόγου | Catalogue Sponsor





New Exhibition

Untitled II. Greek Postwar Abstraction: the heroic years

29 May - 15 September 2019


The history of abstraction in Greece is reflected in the new exhibition-production of MOMus-Museum of Contemporary Art (Macedonian Museum of Contemporary Art and State Museum of Contemporary Art Collections), under the title “Untitled II. Greek Postwar Abstraction: the heroic years”, which is presented at MOMus-Museum Alex Mylonain Athens from 29 May to 15 September 2019.
The exhibition focuses on the years of the emergence and eventual establishment of abstraction in Greek art, from the 1950s until the mid-1960s. During that time, abstract art was challenged, contested and rejected, took many forms and passed through several stages. The exhibition traces the history of a great art movement through the work of 26 Greek painters and sculptors, who were among the most prominent representatives of contemporary art in the country. 
The publication of the manifest of the “Extremists” (an avant-garde group consisting of Alekos Kontopoulos, Lazaros Lameras, Yiannis Maltezos, Yannis Gaitis, Dimitris Chytiris and Kaiti Antipa) in the autumn of 1949 coincided with the end of the civil war and also signaled the first articulation of an imperative demand: the demand for artistic freedom and autonomy against the supremacy of representation as a form of expression and dominant ideology.Older, but mostly younger artists took it upon themselves to bring about the renewal and modernization of Greek art, in conflict with the Greek-centric takes on modernism.

“Abstract painting and sculpture became the vital core that defined a new direction in the domestic art scene, which did not just involve a redefining of morphological and formalist criteria, not only expanded the limits of artistic language”, note the curators of the exhibition, Yannis Bolis and Thouli Misirloglou. “This new direction crucially contravened the dominant aesthetic paradigm and ideology. It therefore went beyond the narrow limits of non-figurative art and the image, reconstituting the dimension of social space, giving a new focus to artistic agency and creation, to the measures of relating to society, politicsm critic and humanism”. 

The exhibition “Untitled II. Greek Postwar Abstraction: the heroic years” at MOMus-Museum Alex Mylona comprises works of the MOMus Collections, but mainly loans from important foundations as the National Gallery – Museum Alexandros Soutsos Alpha Bank, George Zongolopoulos Foundation, private collections and archival material from the Institute of Contemporary Greek Art – iset. The exhibition is the second production-tribute to abstraction, after the exhibition “Untitled I. Greek Postwar Abstraction: Selections from the collection of MOMus-Museum of Contemporary Art (Macedonian Museum of Contemporary Art and State Museum of Contemporary Art Collections), that is being presented at MOMus-Museum of Contemporary Art in Thessaloniki from 19 April to 15 September 2019. 
Guided tours for the audience: every Saturday at 12:00, free along with the ticket.
Participating artists:Achilleas Apergis, Vlassis Caniaris,Christos Caras, Chryssa, Dimitris Condos, Costas Coulentianos, Frosso Efthymiadi-Menegaki, Yannis Gaitis,Yannis Hainis, Sosso Houtopoulou-Kontaratou, Nikos Kessanlis, Alekos Kontopoulos, Lazaros Lameras, Christos Lefakis, Klearhos Loukopoulos, Yannis Maltezos, Alex Mylona, Chryssa Romanos, Nikos Sachinis, Gerassimos Sklavos, Yannis SpyropoulosTheodoros Stamos, Yorgos Touyas, Costas Tsoclis, George Vakalo,Cosmas Xenakis, George Zongolopoulos.

Curators: Yannis Bolis, Head of Contemporary Sculpture Department, MOMus-Museum Alex Mylona / Thouli Misirloglou, Head of Collections, MOMus-Museum of Contemporary Art (Macedonian Museum of Contemporary Art and State Museum of Contemporary Art Collections)

Τρίτη, 14 Μαΐου 2019

Ημέρα γιορτής, για όλα τα μουσεία το Σάββατο 18 Μαΐου, με αφορμή τη φετινή Διεθνή Ημέρα Μουσείων με τον γενικό τίτλο για το 2019, από το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), «Μουσεία ως κόμβοι πολιτισμού: το μέλλον της παράδοσης». 

Ο Μητροπολιτικός Οργανισμός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης (MOMusσυμμετέχει με όλα τα μουσεία-διευθύνσεις του, στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, με πρόγραμμα ανοιχτών ξεναγήσεων για το κοινό στις τρέχουσες εκθέσεις του, ειδικά εργαστήρια για παιδιά και ενήλικες (απαιτούνται δηλώσεις συμμετοχής). Η συμμετοχή για το κοινό σε όλες τις δράσεις είναι δωρεάν, όπως και η είσοδος στους χώρους το Σάββατο 18 Μαΐου 2019.

Το MOMus– Μουσείο Άλεξ Μυλωνά συμμετέχει με δωρεάν ξεναγήσεις, διευρυμένο ωράριο για την Παρασκευή 17 Μαΐου και με το εκπαιδευτικό κιτ για παιδιά κι ενήλικες. 
Συγκεκριμένα:
·     Παρασκευή 17 Μαΐου / 18:00-23:00: Δωρεάν είσοδος
·  Παρασκευή 17 Μαΐου  / 19.00, 20.00 (διευρυμένο ωράριο έως τις 23:00) & Σάββατο 18 Μαΐου, 12.00, 14.00 & 16.00: Ξεναγήσεις στη μόνιμη συλλογή του μουσείου και την τρέχουσα έκθεση «Άλεξ Μυλωνά. Αναδρομική», στην οποία αναδεικνύονται μέσα από περισσότερα 120 έργα -γλυπτά, ακουαρέλες, σχέδια- η αλήθεια, η δύναμη, η ευαισθησία και η ποιητική της τέχνης της γλύπτριας Άλεξ Μυλωνά.
·     Σάββατο 18 Μαΐου / 11:00-19:00: Δωρεάν είσοδος
Εκπαιδευτικό κιτ/ τετράδιο αυτόνομης εκπαιδευτικής δράσης,σε ελληνικά και αγγλικά, που συνοδεύει δημιουργικά τις εξορμήσεις μικρών και μεγάλων στην έκθεση. Διατίθεται δωρεάν.

Παρασκευή, 3 Μαΐου 2019


Perrformance:  ‘Το Μουρμούρισμα της Σπείρας’
Συνέργεια: Έκτορας Μαυρίδης (κεραμική), Σαβίνα Γιαννάτου (Φωνητικά), Κωστής Δρυγιανάκης (ηλεκτρονικά)
Κυριακή 5 Μαΐου 2019
14:00
MOMus – Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, στο πλαίσιο της έκθεση «Άλεξ Μυλωνά, Αναδρομική» 
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό. 

Ένα σημαίνον κεφάλαιο στην διαμόρφωση της ελληνικής ιστορίας και της αρχαιολογίας της είναι δομημένο πάνω σε αναρίθμητα ευρήματα κεραμικής. Η κεραμική και η αγγειοπλαστική μεταφορικά αποτελεί το «νερό» στο σώμα της ελληνικής ιστορίας της τέχνης. Η χρήση της λέξης «σώμα», άλλωστε, διόλου τυχαία είναι στη σύνδεσή της με την κεραμική, καθώς υπάρχουν σαφή μεθοδολογικά δεδομένα που δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης: στην πλειονότητά τους τα ονόματα αγγείων στην αρχαιολογική κεραμική ορολογία προέρχονται από την κοινή ρίζα  -κυ- (του ρήματος κυέω = εγκυμονώ), ενώ για την περιγραφή ενός κεραμικού αγγείου είθισται να χρησιμοποιούνται ως εργαλεία περιγραφής του όροι όπως χείλος, λαιμός, ώμος, κοιλιά.
Το σώμα, λοιπόν, η γένεσή του μέσω του τροχού του κεραμίστα, ως μια ακόμη, πρωταρχική εκδοχή και ουσία της σωματικότητας, αποτέλεσαν και το κύριο σκεπτικό για την εικαστική δράση των Έκτορα Μαυρίδη, Σαβίνας Γιαννάτου και Κωστή Δρυγιανάκη Ο δυναμισμός τής σπειροειδούς κίνησης στον κεραμικό τροχό του κεραμίστα Έκτορα Μαυρίδη (κίνηση που θυμίζει και την ελικοειδή κίνηση του ανθρώπινου DNA) στήνει μια γιορτή γήινων αισθήσεων και δημιουργικότητας, που δίνει σχήμα στο ασχημάτιστο, δομή στο απροσδιόριστο και στερεότητα στο αφηρημένο του χώματος/πηλού. Ο ίδιος ο κεραμίστας μετατρέπεται ολόκληρος σε σπείρα, εμπλέκεται, περιπλέκεται και ρέει με το δικό του σώμα μέσα σε κάθε κίνηση του κεραμικού κυλίνδρου, γίνεται ένα με το έργο του˙ συνδράμει συναισθηματικά και χειρονομιακά στην πλαστικότητα της δημιουργίας και, ακόμη και με τους πιο λεπταίσθητους χειρισμούς, μπορεί να αλλάξει τη σάρκα, τη δομή του πηλού, να ανασαίνει και να κινείται μαζί του, ως σώμα ενιαίο.
Ο αντίστοιχος δυναμισμός τής ανθρώπινης φωνής από την Σαβίνα Γιαννάτου εκφράζει και εξωτερικεύει κάθε συναίσθημα, κάθε ίχνος μόχθου και πόνου του σώματος, σχηματίζοντας μια φωνολογική απόπειρα, μια εκ νέου άρθρωση λόγου˙ και οι ηλεκτρισμένοι συχνοτικοί ήχοι του Κωστή Δρυγιανάκη, μια συλλογή ακατέργαστων ήχων της ζωής, αγκαλιάζουν τον τόπο της δημιουργίας, ζωντανεύουν πλείστες τις μαγικές –υλικές και άυλες– εκφάνσεις της δράσης.  
Στόχος της πολυδιάστατης δράσης «Το Μουρμούρισμα της Σπείρας» είναι να αναδείξει θεμελιώδη, αρχετυπικά ζητήματα της εικαστικής δημιουργίας, της ηχητικής, φωνητικής και χειρονομιακής σύνθεσης, της ίδιας της σχέσης μας με τις αισθήσεις. Είναι μια σφιχτοδεμένη συνέργεια, αφοσιωμένη στην αγάπη και τη δυναμική της σωματικότητας, και λειτουργεί εντέλει ως ένα σώμα, που φέρει και δηλώνει κάθε πτυχή της ανθρώπινης έκφρασης -δηλαδή την ουσία της ίδιας της δημιουργίας.
ΕπιμέλειαΑρετήΛεοπούλου

Performance: ‘The Visceral Humming of the Spiral’
Αrtists: Hector Mavridis (ceramics), Savina Yiannatou (vocals), Costis Drygianakis (electronics)
Sunday, May 5, 2019, 14:00
MOMus – Museum Alex Mylona, in the frame of the exhibition “Alex Mylona, Retrospective”
Admission Free

An important chapter in Greek historiography and archeology is structured on countless ceramic finds. Pottery is metaphorically the “water” in the body of Greek art history. The use of the word "body" itself is highly appropriate in connection with ceramics, as there is clear methodological data that leaves no room for doubt: the majority of vase names in ancient ceramics come from the common root -κυ- (of the verb κυέωwhich means in ancient Greek being pregnant); furthermore, the terminology of ceramics draws on terms based on the human anatomy, such as mouth, neck, shoulder or belly.
The ‘body’, born, as it were, through the pottery wheel, is a primeval aspect of the concept of the body in general; this is the central idea of the performative project presented by Hector Mavridis, Savina Yiannatou and Costis Drygianakis. The dynamics of the helical movement of the pottery wheel (a movement that is reminiscent of the helical movement of human DNA)  creates a feast of earthly senses and creativity, which gives shape to the unformed, structure to the undefined and solidity to the abstract shape of the clay. The artist himself turns into a spiral, engages, dances and flows with his own body in every movement of the ceramic wheel, becomes one with his artwork while shaping it; through his emotions  he energizes the plasticity of creation and, with the most delicate gestures, he transforms the flesh and the structure of the clay, breathing and moving with it, as a single body.
In parallel with this transformation of the clay, the dynamics of the human voice by Savina Yiannatou externalize every emotion, express every trace of body pain and labor; vocalist Yiannatou through the raw material of phonology, performs a transformative re-articulation of speech, while the electronic sounds of Costis Drygianakis, a collection of raw sounds drawn from life, including the process of pottery itself, embrace the creative space and animate the magical manifestations of the performance process.
The aim of this interdisciplinary example of performance art, "The visceral humming of the spiral", is to highlight fundamental, archetypal issues of visual creation: to bring together, seamlessly, sonic, vocal and gestural expression, and to activate our own relationship with our senses. The performance is a lyrical synergy, the parts functioning as a unified body that articulates and enacts every aspect of human expression and, indeed, the very essence of creation itself.
Curator: Areti Leopoulou

Άλεξ Μυλωνά. Αναδρομική 

Μια ενοποιητική γραμμή διατρέχει τις προτάσεις της Άλεξ Μυλωνά: από τις πρώτες ανθρωποκεντρικές της συνθέσεις τη δεκαετία του 1950 έως τη μετωπικότητα, την αυστηρή ακινησία, την τραχύτητα, τις αιχμηρές απολήξεις και το παιχνίδι των γραμμών, της κενής φόρμας και των κάθετων επιφανειών που χαρακτηρίζουν τα αφηρημένα γλυπτά από σφυρήλατο σίδηρο, τα οποία παρουσιάστηκαν στη Μπιενάλε της Βενετίας, το 1960· και από τις συστροφές και τις αναδιπλώσεις, τις καμπύλες, τις κινήσεις και τις εντάσεις των εύπλαστων μεταλλικών ελασμάτων στις Αρχιτεκτονικές προτάσεις (1976) έως τη βαθιά επεξεργασμένη απλότητα της γλυπτικής φόρμας και την καθαρότητα των γεωμετρικών μαρμάρινων επιφανειών με τη σύζευξη των κύκλων και των ημικυκλίων, των τετραγώνων ή των ορθογωνίων. Δύο εμβληματικά μαρμάρινα έργα του 1998, ο Κούρος και η Κόρη, μοιάζουν να «κλείνουν τον κύκλο» (όπως ίδια δήλωνε), να συνοψίζουν μια πορεία ζωής και δημιουργίας, πολύμορφης και πολυδιάστατης. Η τέχνη της Άλεξ Μυλωνά κατορθώνει να μετουσιώσει τη συγκίνηση και να μορφοποιήσει τη ζωτική της σχέση της με τον κόσμο, να αγγίξει το μυστικό της ύπαρξης, της γέννησης και του θανάτου, της μητρότητας και του έρωτα, να συνδυάσει τους μύθους του αρχαίου ελληνικού κόσμου –τη γέννηση της Αφροδίτης, τον Μινώταυρο και τη Μήδεια– με την πνευματικότητα του Βυζαντίου, να αναζητήσει τις ισορροπίες, να στοχαστεί πάνω στη φύση και τις δυνατότητες της πλαστικής τέχνης, να προτείνει μια νέα διάταξη του χώρου και της επιφάνειας, του ρυθμού και των όγκων, του θετικού και του αρνητικού, του κενού και του πλήρους, της υλικότητας και της φόρμας. 

Γιάννης Μπόλης 
Ιστορικός της τέχνης, Επιμελητής MOMus 


Alex Mylona. Retrospective 

A common thread runs through the entire work of Alex Mylona: from the first anthropocentric compositions she created in the 1950s, to the frontality, austere stillness, coarseness and sharp ends, the game of lines, empty forms and vertical surfaces characterising her abstract wrought iron sculptures presented at the 1960 Venice Biennale; and from the twists and turns, the curves, the movements and tensions of the malleable sheet metal in Architectural Propositions (1976), to the exceptionally refined simplicity of sculptural form and the purity of geometrical marble surfaces with the joining of circles and semicircles, squares or rectangles. Two emblematic works in marble from 1998, Kouros and Kore, appear to “close the circle” (her words), summarising her varied and multidimensional life both as a person and as an artist. The art of Alex Mylona succeeds in transmuting emotion and moulding its vital relationship with the world; in touching the secret of existence, birth and death, motherhood and love; in combining the myths of the ancient Greek world — the birth of Aphrodite, the Minotaur and Medea — with the spirituality of Byzantium, to seek out the balances, to reflect on the nature and potential of plastic art, to suggest a new arrangement of space and surface, of rhythm and volumes, of positivity and negativity, of emptiness and wholeness, of materiality and form. 

Yannis Bolis 
Art historian, MOMus Curator 

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019


Σας περιμένουμε στα εγκαίνια της Αναδρομικής έκθεσης για την Άλεξ Μυλωνά. Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου, στις 20:00.

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Έκθεση "Άλεξ Μυλωνά. Αναδρομική"


Η Άλεξ Μυλωνά με το γλυπτό 
Μήδεια (1957, τσιμέντο)

20 Φεβρουαρίου - 5 Μαίου 2019

Εγκαίνια 20 Φεβρουαρίου 2019, 20:00


Η αλήθεια, η δύναμη, η ευαισθησία και η ποιητική της τέχνης της Άλεξ Μυλωνά είναι μόνο κάποια από τα στοιχεία που πρόκειται να αναδειχθούν στην έκθεση «Άλεξ Μυλωνά. Αναδρομική» που εγκαινιάζεται την Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2019, στις 20:00, στο MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά στηνΑθήνα.  
Περισσότερα από 120 έργα της Άλεξ Μυλωνά στους δύο ορόφους του μουσείου-γλυπτά, ακουαρέλες, σχέδια- αποτυπώνουν, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο επιμελητής της έκθεσης και ιστορικός τέχνης Γιάννης Μπόλης, «την ενοποιητική πορεία που συνδέει τις πρώτες ανθρωποκεντρικές της συνθέσεις τη δεκαετία του 1950 έως τη μετωπικότητα, την αυστηρή ακινησία, την τραχύτητα, τις αιχμηρές απολήξεις και το παιχνίδι των γραμμών, της κενής φόρμας και των κάθετων επιφανειών που χαρακτηρίζουν τα αφηρημένα γλυπτά της από σφυρήλατο σίδηρο· και από τις συστροφές και τις αναδιπλώσεις, τις καμπύλες, τις κινήσεις και τις εντάσεις των εύπλαστων μεταλλικών ελασμάτων στις Αρχιτεκτονικές προτάσεις(1976) έως τη βαθιά επεξεργασμένη απλότητα της γλυπτικής φόρμας και την καθαρότητα των γεωμετρικών μαρμάρινων επιφανειών με τη σύζευξη των κύκλων και των ημικυκλίων, των τετραγώνων ή των ορθογωνίων».
Το Σάββατο 23 και την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου, ώρα 12:00, θα πραγματοποιηθούν ξεναγήσεις ανοιχτές για το κοινό, με το εισιτήριο εισόδου, ενώ σύντομα θα ανακοινωθεί πρόγραμμα ξεναγήσεων που θα υλοποιείται καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης. Επιπλέον, για τις οικογένειες που επισκέπτονται το μουσείο, θα διατίθεται δωρεάν το εκπαιδευτικό κιτ «Το τετράδιο της αυτόνομης εκπαιδευτικής δράσης», σε ελληνικά και αγγλικά, για να συνοδέψει δημιουργικά τις εξορμήσεις μικρών και μεγάλων στην έκθεση.
Η έκθεση αποτελεί την πρώτη εσωτερική παραγωγή για τον νεοσύστατο Μητροπολιτικό Οργανισμό Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης (MOMus), στο πλαίσιο του καλλιτεχνικού προγραμματισμού των πέντε φορέων που τον συγκροτούν από τις 5 Νοεμβρίου 2018, οπότε και ψηφίστηκε η ίδρυσή του, και που αποτελούν πλέον τις πέντε νέες διευθύνσεις-μουσεία του (Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης-Συλλογή Κωστάκη, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης – Συλλογές Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, Πειραματικό Κέντρο Τεχνών, Μουσείο Άλεξ Μυλωνά). 
Διάρκεια:20 Φεβρουαρίου - 5 Μαΐου 2019
Μέρες & ώρες λειτουργίας:Τε, Πα, Σά 11:00 – 19:00, Πέ 11:00 – 22:00, Κυ 11:00 – 16:00).
Χώρος:MOMus-  Μουσείο Άλεξ Μυλωνά

  

    
                      












Γυναίκα με άρπα
1956
υδατογραφία & τέμπερα




Βιογραφικό Άλεξ Μυλωνά (1920 - 2016)
Η Άλεξ Μυλωνά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920. Πολύ νωρίς, οι γονείς της αναγνώρισαν την κλίση της για την τέχνη και της έδωσαν τη δυνατότητα, από τα οκτώ της χρόνια, να ξεκινήσει τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής. Το 1940 παντρεύτηκε τον πολιτικό Γεώργιο Μυλωνά. Το 1943 γεννήθηκε η πρώτη τους κόρη, η Μαρία, και το 1944 η δεύτερη, η Ελένη. Το 1945, ξεκίνησε τις σπουδές της στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, με καθηγητή τον γλύπτη Μιχάλη Τόμπρο. Το 1949 γέννησε το τρίτο της παιδί, τον Αλέξανδρο.
Με την ολοκλήρωση των σπουδών της, η Άλεξ Μυλωνά αφιερώθηκε με πάθος στην τέχνη της και συμμετείχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις. Το 1960 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας, όπου ο κριτικός της τέχνης Herbert Read υπήρξε ενθουσιώδης υποστηρικτής των γλυπτών της. Τη δεκαετία του 1960, συμμετείχε σε σημαντικές Μπιενάλε και διεθνείς εκθέσεις στην Αλεξάνδρεια, στο Παρίσι, στο Μόντρεαλ, στις Βρυξέλλες, στο Μπουένος Άιρες και στη Βουδαπέστη. Την ίδια περίοδο, διατηρούσε εργαστήριο στο Παρίσι, κοντά στο Montparnasse. Το 1980 μετέφερε το εργαστήριό της στην περιοχή του Marais. Η διαμονή της στη γαλλική πρωτεύουσα της έδωσε την ευκαιρία να συναντήσει σημαντικούς γλύπτες, όπως οι H. Arp, A. Giacometti και O. Zadkine, αλλά και ζωγράφους όπως ο J. Atlan.
Οι ατομικές εκθέσεις της σηματοδοτούν και αποτυπώνουν τα διαφορετικά στάδια της καλλιτεχνικής, αλλά και της προσωπικής της εξέλιξης. Το 1961, στον «Παρνασσό», ανάμεσα στις υπόλοιπες συνθέσεις της που διέτρεχαν αναδρομικά τη μέχρι τότε πορεία της, κυριαρχούσαν εκείνες που είχαν εκτεθεί στη Βενετία. Το 1976 στην Αίθουσα Τέχνης «Πολύπλανο» παρουσίασε τις εργασίες της σχετικά με τον όγκο και το κενό, ενώ το 1984, στην «Αίθουσα Τέχνης Αθηνών» (και εν συνεχεία στην παρισινή γκαλερί «Denise René» το 1988), τις μελέτες της για τις αρχέτυπες φόρμες του κύκλου και του τετραγώνου, εκφρασμένες πάνω σε μάρμαρο. Το 1986, η Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου πραγματοποίησε μεγάλη αναδρομική έκθεση των έργων της.
Εκτός από τη γλυπτική, η Άλεξ Μυλωνά δημιούργησε μια μεγάλη σειρά έργων σε χαρτί, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και σχεδίασε σκηνικά και κοστούμια για το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Η δημιουργία της συμπορεύεται με τις νεωτερικές και προοδευτικές τάσεις της τέχνης της εποχής της, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ελληνική καταγωγή της αλλά και τη διεθνή διάσταση των έργων της. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της δημιούργησε το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά  επιθυμώντας να στεγάσει το έργο της και να αναδείξει τον δημόσιο χαρακτήρα του, καθώς και να προσφέρει σε νέους καλλιτέχνες έναν φιλόξενο χώρο υποδοχής της δουλειάς τους.














Αρπίστρια 
1957 
τσιμέντο