Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013

"1.330 γραμμάρια φαιάς ουσίας"

Η Λυδία Δαμπασίνα και η έκθεση Party's Over-Starts Over στην κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=337354

Την ερχόμενη Κυριακή πέφτει η αυλαία του φετινού Athens Photo Festival. Η πρόσκληση είναι για το Μουσείο Αλεξ Μυλωνά - Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στις 12 το μεσημέρι, οπότε θα κλείσει η έκθεση «Το γλέντι τελείωσε - Το γλέντι ξαναρχίζει», της Λυδίας Δαμπασίνα. Θα μας περιμένουν εκεί για συζήτηση ο ιστορικός Τέχνης Χριστόφορος Μαρίνος και ο ψυχαναλυτής Στέλιος Στυλιανίδης.
Εργα της Λ. Δαμπασίνα. Δίπλα: «Η Pina Bausch πέθανε». Δεξιά: «Η οικονομία ακέφαλο τέρας. Πώς να βρούμε κάτι που δεν είναι εδώ, πώς να καταγράψουμε το αόρατο»Εργα της Λ. Δαμπασίνα. Δίπλα: «Η Pina Bausch πέθανε». Δεξιά: «Η οικονομία ακέφαλο τέρας. Πώς να βρούμε κάτι που δεν είναι εδώ, πώς να καταγράψουμε το αόρατο»Αν αναρωτιέστε για την παρουσία του δεύτερου, σκεφτείτε ότι η φωτογράφος διαπραγματεύεται το λεγόμενο «πάρτι των αγορών» υπό την ιδιότητα της καλλιτέχνιδας και της ψυχολόγου.
Επιβλητικές, άρτιας τεχνικής και λιτά σκηνοθετημένες φωτογραφίες σε μέγεθος 1,70χ1,25 εκ. δεσπόζουν, αν και κατά τη γνώμη μου ασφυκτιούν στο συγκεκριμένο χώρο. Μια φράση παρμένη από τον Τύπο, τυπωμένη στο κάτω μέρος και με αναφορά στην εφημερίδα από την οποία προέρχεται, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε εικόνας. Κοινό στοιχείο όλων των φωτογραφιών, η μετωπική λήψη, το σημείο φωτισμού, ο ουδέτερος χώρος και σχεδόν πάντα το εντυπωσιακό ξύλινο τραπέζι. Πάνω σε αυτό στήνεται το «γλέντι» εικόνας και λόγου στο οποίο μας ξεναγεί η καλλιτέχνις. Π.χ. πάνω από τη φράση «Η οικονομία ακέφαλο τέρας. Πώς να βρούμε κάτι που δεν είναι εδώ, πώς να καταγράψουμε το αόρατο» υπάρχει το τραπέζι με ένα σώμα χωρίς κεφάλι. «Ολοι οι δρόμοι είναι κλεισμένοι» και στο τραπέζι μια προσεκτικά διπλωμένη ελληνική σημαία. «Ουκ επ' άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος» και στο τραπέζι ένα καρβέλι ψωμί. «Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει, ολοένα ταξιδεύει κι αν ορώμεν ανθούν πέλαγος Αιγαίον νεκροίς»: μαχαίρι καρφωμένο στο κόκαλο. «1.330 γραμμάρια φαιάς ουσίας που συνοψίζουν την ιστορία της ανθρωπότητας, τα πάθη και τις αμφιβολίες της»: υπολείμματα ανθρώπινου εγκεφάλου. Πρόκειται για μια ρυθμική, σουρεαλιστική αφήγηση, που συντίθεται από σπαράγματα εντυπώσεων και προβληματισμών αναδυόμενα από νεκρές φύσεις και αρχετυπικά σύμβολα. Ενα ποιητικό σύμπαν, του οποίου η πρώτη ανάγνωση αφορά την παρούσα οικονομική κρίση, επιχειρεί ωστόσο διαχρονικές αναφορές τόσο στην εικονολογική όσο και στην εννοιολογική του διάσταση. «Παίρνω αυτά τα κομμάτια, συγκεντρώνω κάποιες αξίες. Η μνήμη είναι γραπτή και οπτική. Η Μελαγχολία είναι διάχυτη, διαβρώνει τους τοίχους, τα βλέμματα, τα αντικείμενα, όλα μπαίνουν σε απόσταση».
Το περιβάλλον συμπληρώνουν δύο έργα στο χώρο κι ένα βίντεο μικρής διάρκειας: Εγκέφαλος από πολυεστέρα ανασαίνει σε γυάλα με νερό. Παλιά ζυγαριά ισορροπεί, με τοποθετημένες στους δύο δίσκους της τις ίδιες ποσότητες λαμπερού βυζαντινού μπλε και πράσινου σε σκόνη (κάθε ομοιότητα με το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν είναι τυχαία). Στο ασπρόμαυρο βίντεο ο συγγραφέας Νικόλας Φαράκλας επαναλαμβάνει: «Θα πρέπει να ομολογήσω, δεν το πολυ-λέω, ότι αυτό που επιθυμώ είναι να τον δω αυτόν τον πολιτισμό ξυραφισμένο από πάνω μέχρι κάτω [...]».
Το «γλέντι» αυτής της δουλειάς για τη Δαμπασίνα άρχισε το 2008, με την κατάρρευση της Lehman Brothers. Ηλπιζε ότι θα μέναμε στο «The party is over». Δυστυχώς, «it starts over»: «Μέσα στους αριθμούς ανακαλύπτεις την απίστευτη πραγματικότητα: Οι μισθοί ενός έτους ακριβοπληρωμένου στελέχους του χρηματοπιστωτικού τομέα επαρκούν για να ζήσει ένας φτωχός πολίτης για εκατοντάδες χρόνια», υπολογίζει. Τις βαθύτερες, δομικές διαστάσεις και τις εκφάνσεις αυτού του παραλογισμού αναζητά και με τις δύο ιδιότητές της. Τις αποδίδει συνδυάζοντας Λόγο και Τέχνη. Στοχεύει στο συναίσθημα ή στο λογικό του θεατή; «Μ' ενδιαφέρει να προκαλέσω τη συγκίνηση μέσω της απόστασης. Με ελευθερία κι όχι με συναισθηματικό εκβιασμό» (Πλατεία Αγίων Ασωμάτων 5, Αθήνα, τηλ. 210-3215717, mam@mmca-mam.gr).

Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ BEST OF 2012

Το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά με την έκθεση της Ελένης Καμμά ¨P like Politics, P like Parrots" στα εικαστικά Best Of του 2012!

http://www.athinorama.gr/arts/newsroom/?edtid=22722

Τα δικά μας εικαστικά best of του 2012

Τα δικά μας εικαστικά best of του 2012
Από την αριστουργηματική  lecture performance των Joana Hadjithomas and Khalil Joreige «Aida, Save Me» (φωτό) ως την ομιλία του Okwui Enwezor, το φεστιβάλ «Meeting Points 6» στη Στέγη ήταν μια από τις σπάνιες ευκαιρίες να δούμε επίκαιρες και επί της ουσίας παρεμβάσεις από κορυφαίους δημιουργούς. 
* Το συνέδριο «Μεταπολίτευση: Από τη μετάβαση στη δημοκρατία στην οικονομική κρίση;» που διοργάνωσε το historein στο Γκαίτε έθεσε σημαντικά θέματα που άπτονται τις σύγχρονης πολιτιστικής ταυτότητας της Ελλάδας και θα έπρεπε να αφορούν περισσότερο την τοπική σκηνή.  
* Η πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του Δημήτρη Αντωνίου "Το Τάμα του Έθνους στην Πολεοδομική Φαντασία'' μας κάνει να περιμένουμε περισσότερα από το νέο project space 3137, που έφερε φρέσκο αέρα στην πόλη.  
* Η «συνάντηση» των Liz Deschenes/Charlotte Posenenske στη Melas Papadopoulos προκάλεσε ερωτήματα ως προς το τι αναζητάμε όταν ξανανακαλύπτουμε καλλιτέχνες από το παρελθόν και μας θύμισε άλλες εποχές που βλέπαμε σταθερά ενδιαφέροντες ξένους καλλιτέχνες στις γκαλερί της πόλης.
* Ο "Μαγικός Κύκλος" στη Loraini Alimantiri/gazonrouge αν μη τι άλλο προκάλεσε ενδιαφέρουσες συζητήσεις για τον τρόπο που ξαναβλέπουμε πτυχές της αισθητικής του παρελθόντος αποσπασμένες από το αρχικό πλαίσιό τους .  
* Η έκθεση της Ελένης Καμά στο Μουσείο Άλεξ Μυλωνά  και της Τούλας Πλουμή στην CAN Gallery ήταν οι πιο ενδιαφέρουσες ατομικές Ελλήνων καλλιτεχνών.  
* Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων και οι Πριγκίπισσες της Μεσογείου είναι ιδανικά δείγματα εμπνευσμένων αρχαιολογικών εκθέσεων που θα μπορούσαν να «εξαχθούν» και σε σημαντικά διεθνή μουσεία. 
*Το Souzy Tros σε μια λιλιπούτεια αυλή στον Ελαιώνα μας χάρισε μερικές στιγμές χαλαρών συνευρέσεων που λείπουν από την εικαστική σκηνή της πόλης σε ένα από τα λίγα projects που "παίζουν" δημιουργικά με το σήμερα.

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!

Το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά - Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης σας εύχεται καλή χρονιά και ευτυχισμένο το 2013. 
Η έκθεση της Λυδίας Δαμπασίνα Party's over-Starts over συνεχίζεται μέχρι τις 27 Ιανουαρίου.
Σας περιμένουμε όλους στο Μουσείο!


Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΩΡΑ!

Φέτος στις γιορτές χαρίστε πρωτότυπα δώρα από το πωλητήριο του Μουσείου! Περισσότερες ιδέες μπορείτε να βρείτε εδώ.

ΣΤΟΛΙΔΙ ΟΡΙΓΚΑΜΙ -ΜΑΡΙΑ ΒΟΛΙΤΑΚΗ

ΚΑΡΑΒΙ- ΘΕΟΛΟΓΟΣ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΠΟΥΛΙΑ

ΑΡΙΘΜΗΜΕΝΟ ΠΑΖΛ - ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ

ΠΙΑΤΕΛΑ

ΡΟΛΟΙ ΤΟΙΧΟΥ - UBU

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ BAZaART 14 - 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ



Bιβλία τέχνης και αφίσες, κοσμήματα, έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής και φωτογραφίας γνωστών καλλιτεχνών, αναμνηστικά και χρηστικά αντικείμενα με έκπτωση έως και 80%!

Αυτές τις γιορτές επιλέξτε τα δώρα σας από το χριστουγεννιάτικο BazArt του Μουσείου Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, από τη Παρασκευή 14 έως και τη Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012, υποστηρίζοντας το έργο του μουσείου και τα εκπαιδευτικά προγράμματα τέχνης.

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

Η ΛΥΔΙΑ ΔΑΜΠΑΣΙΝΑ ΣΤΗ LIFO


25’ με την Λυδiα Δαμπασiνα

Ένα τηλεφωνικό ραντεβού με τη σοβαρή, αθόρυβη καλλιτέχνιδα
Magnify Image
«Οι εικόνες μου μοιάζουν με ένα πανόραμα μιας ολόκληρης ζωής που βλέπει ο άνθρωπος να περνάει από μπροστά του σε κλάσμα δευτερολέπτου πριν πεθάνει. Συντονίζονται με την αποδόμηση. Εικόνες σιωπηλές. Δεν υπάρχει χώρος για περιττά αισθήματα. Το κρύο με έχει περικυκλώσει».
Με αυτό τον τρόπο συστήνει η εικαστικός Λυδία Δαμπασίνα την έκθεσή της με τίτλο «Party’s over - Starts over» (To γλέντι τελείωσε - Το γλέντι ξαναρχίζει) που φιλοξενείται αυτή την εποχή στο Μουσείο Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Μοναστηράκι.
Σε μια στιγμή που η χώρα βρίσκεται σε μεγάλη αναστάτωση, με τον συναισθηματισμό, την υπερβολή, τους φασιστικούς δεκάρικους και την απειλή της λογοκρισίας να διαχέονται σαν αρρώστιες πάνω από την πόλη, η έκθεσή της μοιάζει με καταφύγιο και φέρνει στο μυαλό μια άλλη, πιο ψύχραιμη εποχή, όχι απαραιτήτως μακρινή. Τότε που είχαμε τη νηφαλιότητα να σταθούμε, για παράδειγμα, μπροστά από τις φωτογραφίες ενός μαχαιριού καρφωμένου σε ένα κόκαλο ή μιας διπλωμένης ελληνικής σημαίας πάνω σε ένα άδειο τραπέζι και να διαβάσουμε ασφαλείς τη φράση: « Όλοι οι δρόμοι είναι κλεισμένοι».
Η έκθεσή της αποτελείται από ένα σύνολο σκηνοθετημένων φωτογραφικών εικόνων μεγάλων διαστάσεων, οι οποίες συνοδεύονται από σύντομες φράσεις προερχόμενες, κυρίως, από τον ημερήσιο Τύπο: η άδεια, καθαρή επιφάνεια ενός παλιού ξύλινου τραπεζιού με κομψό σκάλισμα συνοδεύεται από τη φράση: «Το γλέντι τελείωσε». Η νεκρή φύση ενός λευκού ανθοδοχείου με κόκκινα και λευκά τριαντάφυλλα, με τα πέταλά τους πεσμένα στο τραπέζι, μας υπενθυμίζει ότι «η Pina Bausch πέθανε», ενώ μια ακρωτηριασμένη γουρουνοκεφαλή σε ένα πιάτο φέρει τον επίκαιρο τίτλο P.I.G.S, τα αρχικά των προβληματικών χωρών του ευρωπαϊκού Νότου.